Απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις του Εργατικού Κέντρου
«Αυτοί που μας κλέψαν το βιβλίο από το χέρι, μας κατηγορούν ότι μείναμε αδιάβαστοι»
(Μπ. Μπρεχτ).
Μόνο αυτό θα μπορούσε κάποιος να πει για τις αισχρές δηλώσεις του Εργατικού Κέντρου Χίου που στο κάλεσμά του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:
«Ο εφησυχασμός και η αδιαφορία πολλών εργαζομένων, εξαιτίας του καλοκαιριού, ερμηνεύεται ως συναίνεση από την κυβέρνηση, έτσι προχωρά ανενόχλητη στην κατεδάφιση του ασφαλιστικού και το ξεμπάζωμα των ερειπίων των εργασιακών μας δικαιωμάτων».
Αηδία του κόσμου και αποστοίχιση από τον χρόνια ξεπουλημένο και υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και των τοπικών γραφειοκρατών λακέδων, που μετέτρεπαν και εξακολουθούν να μετατρέπουν κάποια Εργατικά Κέντρα σε παραμάγαζα της εκάστοτε πράσινης ή μπλε εξουσίας, είναι οι λόγοι που έφεραν τον “εφυσυχασμό” και την “αδιαφορία”. Κι ας χύνουν τώρα υπό την πίεση των εργατικών κινητοποιήσεων και τον φόβο ευρύτερων κοινωνικών αντιδράσεων κάποιοι τα κροκοδείλια δάκρυά τους, βάζοντας κινητοποιήσεις, όχι γιατί το θέλουν, αλλά για να δείξουν στην κυβέρνηση (που της δώσαν λευκή επιταγή στην ουσία για σειρά αντεργατικών μέτρων) “την τελευταία ευκαιρία που έχει στα μάτια του ελληνικού λαού” όπως δήλωνε-παρακαλούσε μέχρι πριν λίγες μέρες ο “αρχηγός του εργατικού κινήματος” Παναγόπουλος.
Είναι τουλάχιστον υποκριτικό από πλευράς του Ε.Κ.Χ. να μιλάει για ευθύνες ατομικές και συλλογικές όταν εκείνο τόσα χρόνια με τη δράση του και το “έργο” του δεν κινητοποιούσε ποτέ τον κόσμο για εργατικούς αγώνες (ούτε καν στην λουλουδοστολισμένη “γιορτούλα” για αυτούς, της εργατικής πρωτομαγιάς), ενώ όποτε γινόταν αυθόρμητη μαζική έκρηξη κόσμου σε μεγάλες αντεργατικές αιχμές, κοιτούσε πως να εκτονώσει και να απογοητεύσει, πιστός ακόλουθος των πολιτικών επιλογών των σκυμμένων ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ.
Ελλείψει προοπτικής,εργατικής δημοκρατίας,οριζόντιων-αντιγραφειοκρατικών διαδικασιών στην οργάνωση και τη δράση του εργατικού κινήματος και πραγματικού αγώνα διεκδίκησης και ανατροπής, πολύς κόσμος βεβαίως και πήγε στον καναπέ ή σπίτι του. Αλλά από την άλλη η προσπάθεια για όλα αυτά, καθώς και η ανάγκη του αγώνα για ανατροπή είναι εκείνη που κατέβασε κάποιους άλλους στο δρόμο.
Και δεν μιλάμε για όλους εκείνους που πραγματικά και τίμια (αυτό τους το αναγνωρίζουμε) κατεβαίνουν δυστυχώς με αυστηρά κομματική αναφοράς Μέτωπα εργατικά, μόνοι τους, γιατί έτσι μάθαν κι ας μην εμπνέουν. Οι λογικές σεχταρισμού και περιχαράκωσης από οτιδήποτε δεν ανήκει στο μέτωπό τους, αντιμετωπίζοντάς το σαν εστία μόλυνσης οπορτουνισμού, λειτουργεί δυστυχώς όμως αποτρεπτικά και κουράζει τον κόσμο που περιμένει κάτι νέο να δει.
Εμείς μιλάμε για όλο εκείνον τον κόσμο που αναζητώντας προοπτική, έξω από αυτό το σύστημα που πια δεν τον χωρά και μακριά από τους εντολοδόχους της εκάστοτε (αστικής) εξουσίας που πάντα ξεπουλούσαν και ξεπουλάνε εργατικούς αγώνες και κατακτήσεις, τύπου ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, συγκρότησε πρωτοβουλίες οριζόντιου συντονισμού (πρωτοβάθμιων) σωματείων, που υποθέτουμε ότι στην τελική αποτελούν και τα κύτταρα του εργατικού κινήματος (αν όχι αυτά τότε ποιος;) και πρωτοβουλίες-κινήσεις σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, κατεβαίνοντας στο δρόμο μαζικά, ενωτικά μεν ταξικά δε, διεκδικώντας μαχητικά ότι του ανηκεί στο σήμερα μα και ψηλαφώντας την μελλοντική κοινωνία στην οποία θέλει να ζήσει! Χωρίς αυτές οι κινήσεις να είναι το απόγειο της εργατικής και κοινωνικής μετωπικής λογικής, μα δείχνοντας σίγουρα το δρόμο και εμπνέοντας για το πως πρέπει να παλέψουμε συνολικά ενάντια στο αδηφάγο σύστημα που λέγεται καπιταλισμός, που πίνει το αίμα του μισθωτού για να πλουτίζει το κεφάλαιο σε κάθε συγκυρία, κρίσης και μη. Από δω και πέρα όπως όλα δείχνουν ο πόλεμος στους εργαζόμενους από μεριάς του κεφαλαίου κορυφώνεται. Καθένας λοιπόν ας διαλέξει στρατόπεδο!
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Χίου
Σημείωση CHIOSNEWS.COM: δεν μας κοινοποιήθηκε καμία σχετική δήλωση κάποιου στελέχους του εργατικού κέντρου, όπου και αναφέρεται η ανακοίνωση. |
