Στην μέχρι τώρα ζωή μου γνώριζα μόνο διακοπές Δ.Ε.Η. και ύδρευσης, ποτέ όμως μέχρι πρόσφατα δεν μου έτυχε διακοπή Ο.Τ.Ε.
Πριν από κάποιους μήνες έκλεισα το σταθερό μου τηλέφωνο μετά από μια συνομιλία. Λίγη ώρα αργότερα όταν το ξανασήκωσα για να τηλεφωνήσω διαπίστωσα ότι δεν έκανε τον χαρακτηριστικό τόνο. Αμέσως σκέφτηκα ότι αυτός με τον οποίο μιλούσα πριν δεν θα είχε κλείσει καλά τη συσκευή του. Τον κάλεσα λοιπόν από το κινητό και τον ενημέρωσα σχετικά. Μετά από λίγο όταν ξανασήκωσα το σταθερό για να τηλεφωνήσω άκουσα τον άλλο να μου λέει ότι κλείνει το ακουστικό του, αλλά δεν κλείνει η γραμμή. Πήγα στο γείτονα να πάρω τις βλάβες αλλά το τηλέφωνο του γείτονα ήταν νεκρό. Λίγο αργότερα διαπίστωσα ότι όσοι μιλούσαν κατά την εμφάνιση του προβλήματος στα τηλέφωνα τους δεν μπορούσαν να κλείσουν την γραμμή ενώ οι άλλοι που δεν μιλούσαν δεν είχαν καθόλου σήμα στα τηλέφωνα τους.
Σήμερα 18 Μαΐου 2004 γύρω στις 13.00 το μεσημέρι συνέβη και πάλι το ίδιο πρόβλημα.
Το γεγονός αυτό με βάζει σε σκέψεις γύρω από τις τηλεπικοινωνιακές εξελίξεις. Η πρώτη σκέψη είναι ότι το εκσυγχρονισμένο πια τηλεπικοινωνιακό δίκτυο παρουσίασε ακριβώς το ίδιο πρόβλημα δύο φορές μέσα σε λίγους μήνες. Η δεύτερη σκέψη είναι ότι ενώ έχει αυξηθεί η ποσότητα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και προϊόντων, η ποιότητα τους έχει υποβαθμιστεί. Εδώ στην Ελλάδα βέβαια δεν είχαμε ποτέ ποιοτικό ήχο στα τηλεφωνά μας, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα έχει μελετηθεί ότι τα τελευταία χρόνια η ηχητική ποιότητα των συνδιαλέξεων έχει υποβαθμιστεί κυρίως εξ’ αιτίας των δικτύων τηλεπικοινωνιών, αλλά και των υλικών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των συσκευών μας.
Παππάς Μιχάλης
|
