 Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι προγραμματισμένος από τη φύση να διατηρεί σε κάθε χρονική περίοδο τυπική επαφή, κατά μέγιστο, με διακόσια άλλα άτομα. Από αυτούς τους διακόσιους γνωστούς, στενότερες επαφές συνάπτει, κατά μέγιστο, με είκοσι άτομα, ενώ ο στενότερος κύκλος απαρτίζεται από πέντε με έξι άτομα που χτίζει σχέσεις εμπιστοσύνης.
Σε πόλη της Αυστραλίας το 2001 χτίστηκε μια νέα συνοικία με εγκατεστημένο δίκτυο υπολογιστών, που επέτρεπε την επαφή όλων των κατοίκων της συνοικίας και την πλοήγηση τους στο διαδίκτυο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα το πείραμα απέδειξε, ότι εντελώς άγνωστα άτομα ήρθαν γρηγορότερα σε επαφή ως γείτονες. Σχεδόν όλοι πολύ σύντομα γνώριζαν περισσότερα από διακόσια άτομα κατοίκους της συνοικίας με το μικρό τους όνομα. Φυσικά οι επαφές που έγιναν οδήγησαν σε νέες φιλίες και ανταλλαγή επισκέψεων σε τόσο μεγάλο βαθμό, που απέδειξαν ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα το διαδίκτυο, που ήταν το πρώτο μέσο επαφής για τους ανθρώπους αυτούς, έσπασε τον απομονωτισμό μιας τυπικής αστικής συνοικίας και τα όρια που τίθενται από τη φύση μας. Παρόμοια πειράματα έχουν επαναληφθεί επιτυχώς στο Τορόντο στον Καναδά, σε Μεσαιωνικό χωριό της Νότιας Γαλλίας και σε άλλες περιοχές του κόσμου.
Το βασικό συστατικό της δημοκρατίας είναι η κοινωνική επαφή. Με αυτήν επιτυγχάνεται η ανταλλαγή απόψεων και η δημιουργία δημοκρατικών πλειοψηφιών. Ειδικά σε μια ημιαστική κοινωνία όπως αυτή της Χίου εύκολα μέσω διαδικτύου θα μπορούσαν να επιτευχθούν οι αναγκαίες επαφές και ο δημόσιος διάλογος για τα τοπικά προβλήματα.
Μετά την Αρχαία Αθήνα, σήμερα είναι η εποχή που μπορεί να ευδοκιμήσει η άμεση δημοκρατία, πιο εύκολα στις μικρές κοινωνίες και αργότερα σε εθνική κλίμακα. Στην σειρά άρθρων που θα ακολουθήσει, κάθε Σάββατο θα παρουσιάζονται θέματα εφαρμογών του διαδικτύου που μπορούν να βελτιώσουν την λειτουργία της κοινωνίας μας.
Παππάς Μιχάλης
.gif)
|
