Ενας βρετανός εξερευνητής ανακάλυψε ένα εγκαταλειμμένο υποβρύχιο του 19ου αιώνα, που όπως όλα δείχνουν μπορεί να αποτέλεσε την έμπνευση για το υποβρύχιο του πλοιάρχου Νέμο στο μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν "20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα".
Ο συνταγματάρχης Τζον Μπλάσφορντ-Σνελ ανακάλυψε το υποβρύχιο από χυτοσίδηρο σε βάθος τριών μέτρων έξω από τις ακτές του Παναμά. Το υποβρύχιο, που ονομαζόταν "Εξερευνητής" έχει ανάλογο σχήμα με αυτό του Ναυτίλου και στην εξωτερική του πλευρά έχει ένα ενδιάμεσο αεροστεγές τμήμα το οποίο επέτρεπε στα μέλη του πληρώματος να βγαίνουν έξω από το σκάφος ενώ ήταν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, να συλλέγουν στοιχεία από τον βυθό και στη συνέχεια να επιστρέφουν σ’ αυτό.
Ακριβώς αυτό το ενδιάμεσο αεροστεγές τμήμα είναι αυτό που παραπέμπει απευθείας στον Ναυτίλο. Εξάλλου, το υποβρύχιο κατασκευάστηκε το 1864, ακριβώς πέντε χρόνια πριν από τη δημοσίευση του περιπετειώδους μυθιστορήματος του Ιουλίου Βερν. Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, ο γάλλος συγγραφέας πρέπει να είχε διαβάσει τις προδιαγραφές του υποβρυχίου.
Ο συνταγματάρχης Μπλάσφορντ-Σνελ, που εργάζεται για την Ενωση Επιστημόνων Εξερευνητών, είχε ακούσει για το υποβρύχιο πριν από 20 χρόνια. Αρχικά, θεώρησε ότι επρόκειτο για ένα μίνι ιαπωνικό υποβρύχιο, αλλά κάποιοι του είπαν ότι επρόκειτο για ένα παλιό λέβητα και έτσι, δεν ξαναασχολήθηκε με το θέμα.
Αλλά όταν επέστρεψε στον Καναδά, ψάχνοντας για αρχαία ναυάγια, ένα θαλάσσιο μουσείο της χώρας τού ζήτησε να εξετάσει το αντικείμενο. Ενας εμπειρογνώμονας που συμμετείχε στην επιχείρηση διαπίστωσε ότι το σκάφος ήταν παλαιότερο απ’ ότι είχε εκτιμηθεί αρχικά και ότι χρονολογούνταν από τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο. Από την έρευνα που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι το υποβρύχιο είχε κατασκευαστεί από έναν ουτοπιστή εφευρέτη, τον Τζούλιους Κρόελ, για τις δυνάμεις της Ενωσης, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στον πόλεμο. Κατέληξε στον Παναμά, όπου το ενδιάμεσο αεροστεγές τμήμα που διέθετε το ανέδειξε σε ένα χρήσιμο εργαλείο στο εμπόριο των μαργαριταριών.
"Εάν ο Ιούλιος Βερν ερευνούσε για τον σχετικά νέο κόσμο των υποβρύχιων σκαφών, πιθανώς θα είχε ακούσει για το ενδιάμεσο αεροστεγές τμήμα του υποβρυχίου" λεει ο Βιν Ντέιβις εμπειρογνώμονας σε ευρήματα θαλάσσιας κληρονομιάς. "Εκείνη την εποχή, οι εφευρέτες των υποβρυχίων ενδιαφέρονταν τόσο να πωλήσουν τα προϊόντα τους που δεν θα κρατούσαν τη σημερινή μυστικότητα. Ετσι, οι τεχνολογίες τους θα εξετάζονταν και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Απ’ ότι γνωρίζω, το συγκεκριμένο υποβρύχιο ήταν το πρώτο σε παγκόσμιο επίπεδο που είχε ενδιάμεσο αεροστεγές τμήμα και αυτή η μοναδικότητά του πρέπει να είχε υποκινήσει τη φαντασία του Βερν" ανέφερε ο ίδιος.
του Τάσου Σαραντή, δημοσιεύθηκε στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ στις 7/6/05
